جثه ای متوسط و شبیه خفاش نعل اسبی بزرگ دارد، برجستگی بالا ی زین از پهلو نوك تیز و كمی متمایل به جلو به نظر می رسد. از جلو دو طرف زین با هم موازی است.

 Rhinolophus euryale
خانواده خفاش هاى نعل اسبي:Rhinolophidae
راسته خفاش ها:Chiroptera
رده پستانداران :Mammals

جثه اى متوسط و شبيه خفاش نعل اسبى بزرگ دارد، برجستگى بالا ى زين از پهلو نوك تيز و كمى متمايل به جلو به نظر مى رسد. از جلو دو طرف زين با هم موازى است. رنگ موهاى پشت قهوه اى روشن با زمينه اى از بنفش كمرنگ است.طول سروتنه ۴/۳ تا ۵/۸ سانتيمتر و وزن آن بين ۹/۵ تا ۱۷/۵ گرم است. بيشتر در غارها و محل هاى تاريك واقع در مناطق كوهستانى و جنگل هاى كم درخت زندگى مى كند. نسبت به ساير گونه ها، مناطق و غارهاى گرم تر را ترجيح مى دهد. در ايران از مناطق غربي، ماكو تا جهرم و كوهرنگ چهارمحال و بختيارى گزارش شده است. در اوايل غروب پرواز مى كند. پروازش سريع و با چرخش همراه است. بسيار اجتماعى هستند و غذا و توليد مثل آنها شبيه خفاش نعل اسبى بزرگ است.

خفاش های مقبره ای را می توان از جثه بزرگ و پرواز قوی و پر صلابتشان كه مانند كلاغ است تشخیص داد.
 

در اين خفاش ها دم از وسط سطح پشتى پرده دمى خارج مى شود در ساير خفاش ها دم از لبه انتهايى پرده دمى خارج مى شود ، اين پرده به صورت غلافى نصف دم را احاطه مى كند. ولى نصف ديگر دم آزاد است. خفاش هاى مقبره اى را مى توان از جثه بزرگ و پرواز قوى و پر صلابتشان كه مانند كلاغ است تشخيص داد. از اين خانواده ۲ گونه در ايران زندگى مى كنند؛ خفاش مقبره اى شكم برهنه و خفاش مقبره اى معمولي.
-خفاش مقبره اى شكم برهنه
گونهTaphozous nudivenbtris:
خانواده خفاش هاى مقبره ايEMBALLONURIDAE :
راسته خفاش هاCHIROPTERA :
رده پستاندارانMAMMALIA :
جثه اى بزرگ دارد و بعد از خفاش ميوه خوار بزرگ ترين خفاش ايران است. داراى پوزه كوتاه، گوش هايى نسبتا كوچك و گوشك كوتاه است كه در انتها پهن مى شود. طول سر و تنه ۸ تا ۹ سانتيمتر است. بيشتر در ساختمان هاى تاريك، غارها، شكاف سنگ ها و سوراخ درختان زندگى مى كند. در ايران وجودآن از ورامين، اروميه، خرمشهر و ماهشهر گزارش شده است. قبل از تاريك شدن هوا با پرواز آرام در ارتفاع بالا ۶۰ تا ۹۰ مترى سطح زمين پرواز مى كند و با تاريك شدن هوا از ارتفاع خود مى كاهد، مانورهاى جالبى در هوا مى دهد. در موقع استراحت بسيار فعال و پر سر و صداست و با مهارت زيادى ۴ دست و پا به اطراف مى رود. احتمالا خواب زمستانى ندارد، زمستان را به مناطق گرمتر مهاجرت مى كند. از نحوه توليد مثل اين خفاش اطلاع زيادى در دست نيست.

  این خفاش ها دمی دراز و باریك دارند كه حداكثر یك سوم آن را پرده دمی پوشانده. این دم به عنوان حس لامسه، به خصوص زمانی كه حیوان از عقب به داخل شكاف های باریك می خزد استفاده می شود. صورت خفاش های دم موشی شبیه به سگ است.

  خانواده خفاش هاى دم موشى شامل ۳ گونه است كه از هر سه گونه در ايران وجود دارد.
۱۰۹ خفاش دم موشى كوچك
گونهRphinopomahardwick:
خانواده خفاش هاى دم موشيRHINOPOMATIDAE :
رده پستاندارانMAMMALIA :
جثه متوسط و گوش هاى نسبتا بزرگ و پهنى دارد كه به وسيله يك نوار پوستى به هم وصلند. قسمت انتهايى شكم و پشت بدون مو است. رنگ موها در قسمت پشتى كرم متمايل به خاكسترى و زير بدن كرم روشن است.طول سر و تنه ۵۵ تا ۷۵ ميليمتر است. بيشتر در غارها، شكاف سنگ ها و معمولا قسمت هاى روشن غار زندگى مى كند. در ايران از جنوب اهواز تا درياچه پريشان واقع در كازرون مشاهده مى شود.در اواخر غروب پرواز مى كنند و به تندى بال مى زنند. به صورت انفرادى يا دسته جمعى زندگى مى كنند. در محل زندگى فضولات انباشته شده زيادى به چشم مى خورد كه نشانه زندگى چندين نسل است. خواب زمستانى ندارند و از حشرات كوچك تغذيه مى كنند

  خفاش سبیل دار یكی از كوچك ترین خفاش های ایران است.

    گوش ها متوسط و باريك اند، گوشك از نصف طول گوش بلندتر است و نوك تقريبا تيزى دارد. پرده بالى تيره رنگ است و كمى بالاتر از قاعده انگشت شست به پا وصل مى شود. طول سر و تنه چهار تا پنج سانتى متر و وزن آن از۵‎/۴ تا ۱۳ گرم است. بيشتر در غارها، سقف خانه ها، سوراخ درختان و شكاف سنگ ها زندگى مى كند. در ايران تاكنون از گرگان تا آذربايجان، باختران و تهران گزارش شده است. اوايل غروب و حتى در روشنايى روز در ارتفاع دو تا پنج مترى شروع به پرواز مى كند. پروازى آهسته دارد كه گاهى با بال بال زدن همراه است. اغلب به طور كلونى زندگى مى كنند و معمولا در زمستان مدتى به خواب مى روند. از حشرات تغذيه مى كند، معمولا هم بالاى سطح آب و اطراف درختان به شكار مى پردازد.

خفاش سفید خاكستری به مناطق گرم آب و هوایی در زمستان مهاجرت می كند.
در تابستان، خفاشهای سفید خاكستری نر در جنوب غربی ایالات متحده یافت می شوند در حالی كه ماده ها در سرتاسر ایالات متحده و جنوب كانادا پراكنده هستند.
در پائیز ماده ها به نرها در جنوب غربی می پیوندند و هر دو ( ماده و نر ) به مكزیك، كالیفرنیای زیرین و جنوب آمریكا مهاجرت می كنند.
آنها در بهار به شمال بازمی گردند.
ویژگیهای ظاهری:
خفاش پشمالو بزرگ با ظاهر برفكی و گلوی نارنجی رنگ.
بلندی بدن از ۶۲/۷ تا ۱۶/۱۰ سانتی متر.
گونه های هم خانواده: خفاش كوچك قهوه ای و خفاش بزرگ قهوه ای.

خفاش جنگلی بزرگ یا همان خفاش نیكتول بزرگ شباهت زیادی به خفاش جنگلی معمولی دارد. وجه تمایز آن جثه بزرگ تر و طول ساعد بلندتر است.
 

   خفاش جنگلى بزرگ
گونه: Nyctalus lasio pteras
جنس: Nyctalus
خانواده: خفاش هاى معمولى
VESPERTILIONIDAE
راسته: خفاش ها CITIROPTERA
رده: پستانداران MAMMALIA

خفاش جنگلى بزرگ يا همان خفاش نيكتول بزرگ شباهت زيادى به خفاش جنگلى معمولى دارد. وجه تمايز آن جثه بزرگ تر و طول ساعد بلندتر است.
طول ساعد در اين گونه ۶۲ تا۶۹ ميليمتر است، در صورتى كه در خفاش جنگلى معمولى ۴۶ تا ۵۵ ميليمتر است. طول سر و تنه در اين خفاش ۷۸ تا ۱۰۲ ميليمتر است. بيشتر در سوراخ درختان در مناطق جنگلى خزر زيست مى كند. در ايران وجود آن فقط در منطقه رودسر در استان گيلان گزارش شده است.
اين خفاش در ارتفاعات بالاى ۵ تا ۲۵ متر آنهم بيشتر در روشنايى روز پرواز مى كند. پروازش مستقيم، سريع و با چرخش هاى تند توام است.
به صورت اجتماعى زندگى مى كند و خواب زمستانى دارد. بيشتر از حشرات تغذيه مى كند.

  خفاش انگشت دراز

   گونه:Mytis capaccinii
خانواده خفاش هاى معمولى Mystis blythii
راسته خفاش ها:Chirptera
رده پستانداران :Mammals
جثه كوچك و پاها بسيار بزرگ هستند و پرده بالى در محل قوزك يا بالا ى آن به پا وصل مى شود. در ساير گونه هاى Mytis پرده بالى به قاعده انگشتان وصل است. سطح پرده دمى مودار است. رنگ موها در پشت بدن، قهوه اى تا خاكسترى و زيربدن سفيد چرك است.طول سر و تنه ۴/۶ تا ۵/۳ سانتيمتر است. بيشتر در غارها و شكاف سنگ ها زندگى مى كند. در ايران هم از تخت جمشيد، اطراف كازرون و جهرم گزارش شده است. عادات و رفتار اين گونه، ناشناخته و به احتمال زياد شبيه خفاش گوش موشى است.

  گوشك هلالی شكلی دارد كه از نصف طول گوش كوتاه تر است.

  
   خفاش بال سفيد
گونه: Pipistrellus kuhlii
جنس: Pipistrellus
خانواده: خفاش هاى معمولي
USPERTLLIONIDA
راسته: خفاش ها CHIROPTERA
رده: پستانداران MAMMAL
گوشك هلالى شكلى دارد كه از نصف طول گوش كوتاه تر است. دندان هاى فكى بسيار كوچك بوده و از بيرون به سختى قابل ديدن هستند. دم به وسيله پرده دمى پوشيده شده، ولى مهره آخر دم به طور مشخص بيرون است. انگشت شست كوتاه است.
رنگ موهاى پشت قهوه اى و موهاى زيرشكم روشن تر است. در لبه پرده هاى بالى و دمى حاشيه سفيد رنگى ديده مى شود.
طول سر و تنه ۴ تا۱‎/۵ سانتيمتر و وزن آن از ۵تا۵‎/۸ گرم است. بيشتر داخل اماكن مسكوني، شكاف ديوارها، سوراخ درختان زندگى مى كند و در زمستان علاوه بر اينها، غارها و شكاف سنگ ها را براى زندگى برمى گزيند.
حضور خفاش بال سفيد در ايران از اكثر مناطق سطح كشور گزارش شده است.
در اوايل غروب شروع به پرواز مى كند و گاهى در روشنايى روز هم ديده مى شود. معمولا در ارتفاع ۲ تا ۷ متر و گاهى در ارتفاع بيشتر (حدود۱۴ متر) پرواز مى كند. اغلب با پرستوها در حال شكار ديده مى شود. پرواز، سريع و همراه با چرخيدن و پيچ و تاب زياد است.
در فصل زمستان به خواب زمستانى فرو مى رود. گاهى مهاجرت طولانى بيشتر از يكهزار كيلومتر دارد. غذايش را اغلب در اطراف چراغ هاى برق صيد مى كند و مانند پرستوها نوشيدن آب در حال پرواز انجام مى گيرد.
تاخير بارورى دارد. يعنى جفتگيرى در فصل پاييز انجام مى شود، ولى تا بعد از خواب زمستانى لقاحى صورت نمى پذيرد. باردارى واقعى در بهار و پس از رها شدن سلول تخم آغاز مى شود.

  خفاش زرد كه به آن خفاش بت هم می گویند شباهت زیادی به خفاش سروتین دارد، ولی كوچك تر از آن است.

   گونه:Eptesicus bottae
جنس: Nyctalus
خانواده: VESPERTILIONIDAE
راسته: خفاش ها CHIROPTERA
رده: پستانداران MAMMELIA
خفاش زرد كه به آن خفاش بت هم مى گويند شباهت زيادى به خفاش سروتين دارد، ولى كوچك تر از آن است. پرده دمى روشن ترى با حدود ۱۷ خط عرضى دارد. موهاى بدن انبوه و رنگ آن در پشت، زرد خاكى و زير بدن سفيد شيرى است. خفاش زرد بيشتر در سوراخ درختان، شكاف ديوارها و داخل ساختمان ها زندگى مى كند. وجود اين گونه در ايران، از خوزستان، باشت بويراحمد، زنجان و پارك ملى تندوره در خراسان گزارش شده است.عاداتش ناشناخته و احتمالا شبيه خفاش سروتين است.

  كوچك تر از خفاش سروتین است، گوشك نسبتا بزرگ و تقریبا به اندازه نصف طول گوش است.

 خفاش سندي
گونه :Eptesicus nasutus
جنس: NYCTALUS
خانواده: خفاش هاى معمولي
VESPERTILIONIDAE
راسته: خفاش ها CHIROPTERA
رده: پستانداران MAMMELIA

كوچك تر از خفاش سروتين است، گوشك نسبتا بزرگ و تقريبا به اندازه نصف طول گوش است.دم متوسطى دارد كه به جز نوك آن، بقيه به وسيله پرده دمى پوشيده شده رنگ موها در طول مو يكنواخت است. در قسمت پشتى و شكمى زرد و گاهى متمايل به قهوه اى است.
طول سروتنه ۴ تا۸‎/۴ سانتيمتر است. وجود خفاش سندى در ايران از اطراف رودخانه كارون در اهواز نزديك مرز عراق، بندر ماهشهر و ميناب گزارش شده است. عادات و رفتار اين گونه تقريبا ناشناخته است.

 شباهت زیادی به خفاش حنایی دارد ولی انحنای لبه گوش نامشخص تر است.

 خفاش ارس
Myotis nattereri
شباهت زيادى به خفاش حنايى دارد ولى انحناى لبه گوش نامشخص تر است. در دو طرف لبه پرده دمى حد فاصل بين انتهاى مهميزها و دم ، موهاى كوتاه متراكمى وجود دارد كه وجه تشخيص اين گونه است. گوشك بلندتر از نصف طول گوش ، نوك تيز و استوانه اى شكل است. طول سر وتنه ۴ تا ۵ سانتى متر و وزنش ۵ تا ۵/۹ گرم است. بيشتر در غارها ، شكاف سنگ ها و ديگر جاهاى تاريك زندگى مى كند. در ايران هم از آذربايجان شرقى و غربى و چهار محال و بختيارى گزارش شده است.

معجون خفاش، زورو و داوینچی در لباس سیاه!

 در سال ۱۹۳۹ ”سوپراستار“ داستان‌های مصور (کامیک)، سوپرمن بود. باب‌کین، طراح و گرافیست ۲۴ ساله که می‌خواست برای سوپرمن رقیبی پیدا کند، به قوهٔ تخیل خود پناه برد. کین به یاد فیلمی به‌نام خفاش (۱۹۲۶) افتاد که در آن، جنایتکاری که خود را به شکل خفاشی درآورده، ساکنان خانه‌ای قدیمی را به وحشت می‌اندازد...

داستان بتمن از کتاب‌های مصور تا «بتمن می‌آغازد»

در سال ۱۹۳۹ ”سوپراستار“ داستان‌های مصور (کامیک)، سوپرمن بود.باب‌کین، طراح و گرافیست ۲۴ ساله که می‌خواست برای سوپرمن رقیبی پیدا کند، به قوهٔ تخیل خود پناه برد. کین به یاد فیلمی به‌نام خفاش (۱۹۲۶) افتاد که در آن، جنایتکاری که خود را به شکل خفاشی درآورده، ساکنان خانه‌ای قدیمی را به وحشت می‌اندازد. و سپس زورو را به‌خاطر آورد: عدالت‌جوئی نقابدار که مردم از هویت واقعی‌اش بی‌خبرند و بعد، از ماشین‌های پرنده لئوناردو داوینچی الهام گرفت و در نهایت شخصیتی به‌نام ”بتمن“ را ابداع کرد: عیاری شبگرد که در واقع میلیاردری است به‌نام بروس وین، که نخستین ماجراهایش ۲۷ می ۱۹۳۹ در شمارهٔ ۲۷ مجلهٔ ”کامیک‌های پلیسی“ منتشر شد. در بدو امر، انگار با شخصیتی روبروئیم که از دل یک کارناوال بیرون آمده: جوراب‌های ضخیم و چسبان، نقابی رنگارنگ، یک جفت بال شق و رق و هفت‌تیری نیز به کمر. به کمک بیل فرینجر، نویسندهٔ دیالوگ‌ها، بتمن تکامل پیدا کرد و به شخصیتی پیچیده تبدیل شد. فرینجر هفت‌تیر را از دستش گرفت و اسباب‌بازی‌هائی پیچیده و مدرن در اختیارش گذارد و گذشته‌ای پرمصیبت و تکان‌دهنده برایش ابداع نمود. گذشته‌ای که باعث و بانی غم و اندوهی است که به جان قهرمان ما چنگ می‌انداخته.

بتمن از دل شب بیرون می‌آید
شبی در گاتم‌سیتی، تامس و وینِ پزشک و همسرش مارتا، و بروس پسر ده ساله‌شان از سالن سینمائی که نشان زورو (فرد نیبلو، ۱۹۲۰) را نمایش می‌دهد، خارج می‌شوند. در حالی که وارد کوچهٔ تنگ و تاریکی شده‌اند، دزدی به طرفشان هجوم می‌برد و پدر را از پای درمی‌آورد و باعث سکتهٔ قلبی مادر، جلوی چشم فرزندشان می‌شود. از همان شب است که پسر بچه عزمش را جزم می‌کند بر ضد جنحه و جنایت مبارزه کند. به کمک سرپیشخدمتش، آلفرد پنی‌ورث، و به پشتوانهٔ ثروت هنگفتی که به ارث برده، بروس وین ده سالی دنیا را زیر پا می‌گذارد و انوع و اقسام تکنیک‌های مبارزه و تحقیق را می‌آموزد. به گاتم‌سیتی که برمی‌گردد، خفاشی از جلوی شیشهٔ پنجرهٔ خانهٔ قدیمی‌اش عبور می‌کند: فکری به ذهنش می‌افتد. از آن پس عطش عدالتخواهی‌اش را تحت پوشش یک خفاش، سیراب خواهد کرد.
به گفتهٔ کین: ”شخصیت بتمن را آمیزه‌ای از شدو (The Shadow)، داک ساوج، داگلاس فیربنکس و شرلوک هلمز می‌دیدم. اسم واقعی‌اش را از رابرت بروس، میهن‌پرست معروف اسکاتلندی و مد آنتونی وینِ اشراف‌زاده عاریت گرفتیم و بروس وین گذاشتیم. و اما اسم ”گاتم‌سیتی“ را در دفتر راهنمای تلفن پیدا کردیم که البته می‌دانیم همان نیویورک است“. سینما، بلافاصله به این ”خفاش مرد“ علاقمند شد و از آن پس ارتباط عشق/نفرتش با پردهٔ سینما تا به امروز ادامه داشته است.

شهرت تلویزیونی
در سال ۱۹۴۳، نخستین ”سریال“ پانزده قسمتی بتمن عرضه شد. فضای ملی ـ میهنی حاکم و تعصب ضدژاپنی ـ یادمان باشد که در اوج جنگ جهانی دوم هستیم ـ باعث گردید که بتمن در آن دوره برای دولت کار کند و با یک جاسوس ژاپنی درافتد. ”کُنام خفاش“ (batcave) ـ پناهگاه زیرزمینی قهرمان ما ـ که برای این سری فیلم‌ها خلق شد، بعداً در داستان مصورش ادغام گردید. نقش بتمن را لوئیس ویلسون، پدر مایکل ویلسون بازی می‌کرد که امروزه خودش تهیه‌کنندهٔ یک محصول سینمائی دیگر، جیمزباند، است. پس از یک سریال (سینمائی) پانزده قسمتی دیگر در سال ۱۹۴۹ تحت عنوان بتمن و رابین با شرکت رابرت لوری، دیگر از بتمن در عالم سینما خبری نشد.
حالا دیگر در دهه‌ٔ ۱۹۵۰، بتمن نیز مانند سوپرمن، فلاش کوردون و کاپیتان آمریکا، به ضمیر ناخودآگاه مشترک آمریکائی‌ها تعلق داشت. مجله‌های ”کامیک“ ـ که از همراهان وفادار جوان آن دوره بودند ـ از سوی ”از ما بهترانی“ که آنها را مسئول بزهکاری نوجوانان می‌پنداشتند، مورد انتقاد قرار گرفتند. حتی کار به‌جائی کشید که یک روانکاو رمانی منتشر کرد و به چون و چرا در باب رابطهٔ بتمن و رابین پرداخت. ولی چندی بعد تلویزیون همه را با هم آشتی داد. در سال ۱۹۶۶، در حالی که فروش داستان‌های مصور افت کرده بود، سریال تلویزیونی بتمن با شرکت آدام وست (بتمن) و برت وارد (رابین) از شبکهٔ ABC پخش شد. تا سال ۱۹۶۸، این برنامه جزء پربیننده‌ترین برنامه‌های تلویزیونی محسوب می‌شد. فرانک سیناترا و کری گرانت از طرفداران پر و پا قرصش بودند که همزمان و به ضرب و زور محصولات جانبی‌اش ـ اسباب‌بازی و غیره ـ دنیا را به تسخیر خود درآورد. با آنکه این سریال تلویزیونی باعث شهرت و محبوبیت جهانی این شخصیت گردید ولی زیاد به خود داستان وفادار نمانده بود. حرکات فیزیکی بتمن، نه قاعده‌ای داشتند نه فرمِ مشخصی. در خود سریال مثل طرح‌های خودکامیک، حباب‌هائی هست که صداها را ـ بنگ، بوم و غیره ـ مشخص می‌کنند و به داستان ریتم می‌دهند. در هنگامهٔ فرهنگ هنر توده‌ای دههٔ ۱۹۶۰، این سریال بیشتر به ”بی‌قیدی“ و بی‌خیالی زده بود. وست و وارد در اوج جدیت دیالوگ‌های خنده‌دار سریالی را ادا می‌کردند که پر از پیام‌های خیرخواهانه برای شهروندان خوب ینگه دنیائی است. از این نظر، فیلمی که بر اساس این سریال در سال ۱۹۶۶ ساخته شد، نمونهٔ ”شاهکاری“ است با دیالوگ‌هائی از این دست: ”شاید جماعتی الکی باشند ولی به هر حال آدم‌اند و شایسته است که نجات داده شوند“. یا ”و این درس عبرتی باشد برای کسی که قوانین طبیعت را زیر پا می‌گذارد“. دههٔ ۱۹۷۰ لطفی به قهرمان ما ندارد. پس از کرختی عظیم پایان دههٔ ۱۹۶۰، سینما و تلویزیون بتمن را کاملاً نادیده می‌گیرند. خودِکامیک بتمن در واکنش به تصویر مسخره‌ای که از آن در ذهن مردم ساخته شده بیش از پیش چهره‌ای عبوس و تیره و تار به خود می‌گیرد.

سیاه خیلی بهش می‌آد
در سال ۱۹۷۸ سوپرمن با شرکت کریستوفوریو، موتور فیلم‌های کامیک را به راه می‌اندازد. (کمپانی) Dc Comics، حقوق اقتباسی سینمائی بتمن را به بنجامین ملینکر و مایکل اوسلان تهیه کننده واگذار می‌کند و آنها نیز بلافاصله، تام منکیه‌ویچ، نویسندهٔ فیلمنامهٔ سوپرمن را استخدام می‌کنند. ده سال طول می‌کشد تا پروژهشان به سرانجامی برسد. در همان حال، در دههٔ ۱۹۸۰، شاهد فعالیت‌های فرانک میلر، خالق آثار گرافیکی هستیم که اسطوره‌ٔ بتمن را تصاحب کرده و با تحریف، تغییر یا تعدیل، آن را به شکل و شمایلی که دوست دارد، درمی‌آورد و حس و حال مورد علاقه‌اش را به آن می‌دهد. در بتمن: سال یک میلر شکل‌گیری شخصیت و آموزش بتمن و نخستین سال‌های مبهم ”زندگی حرفه‌ای“اش را در خدمت قانون در گاتم‌سیتی دنبال می‌کند. در شوالیه ظلمات برمی‌گردد، میلر ”بتمن“ای را توصیف می‌کند که سن و سالی از او گذشته، تنها و درونگرا و در مرز جنون است و فقط عطش انتقام است که به اعمالش معنا می‌دهد. این تغییر و تحول شخصیتی، که بر تیرگی فضا و پیچیدگی بتمن افزوده، بر سبک کارگردانی تیم برتون ـ که سرانجام توسط ملینکر، اوسلان و کمپانی وارنر برای کارگردانی روایت جدید سینمائی بتمن انتخاب شد ـ تأثیر گذاشت. برتون جوان که فیلم بیتل جوس (ریق سوسک)اش مورد استقبال قرار گرفته بود، در واقع به جو دانته و ایوان رایتمن، ترجیح داده شد. برتون اعلام کرد که می‌خواهد بر جنبهٔ دوگانگی شخصیتیِ بتمن تکیه کند. ولی نقش اصلی را به مایکل کیتون ـ بازیگر بیتل جوس ـ سپرد و با این کار، طرفداران کامیک بتمن را خشمگین کرد. پنجاه هزار نامهٔ اعتراض‌آمیز به دفتر کمپانی وارنر رسید که در آنها، از کیتون ایراد می‌گرفتند که نه جدیت لازم را دارد و نه حضوری باورپذیر. به این اعتراضات اهمیتی داده نشد. برتون به انتخابی که کرده بود، اطمینان داشت و حق هم با او بود: حتی باب کین ـ که در بدو امر تردیدهائی در این زمینه داشت ـ اعتراف کرد که در وجود مایکل کیتون، ”بتمن‌“ای واقعی یافته، همان ”بتمن“ای که بیل فرینگر فیلمنامه‌نویس تصور کرده بود: ”از دل داستان مصورش بیرون آمده تا تبدیل به مردی شود با تمامی آن تناقض‌هایش. به همین خاطر است که از نوجوان سال ۱۹۸۹ که بتمن را نمی‌شناسد با او هم‌ذات پنداری نمی‌کند“. عدالت‌جویِ در خدمت قانون دوران روزولت، جایش را به فردی درونگراتر، متفکرتر و غیر اجتماعی‌تر داد که موتور و مبارزاتش را ظاهراً، حالت روحی‌اش، روشن می‌کردند. به گفته‌ٔ مایکل کیتون: ”اگر به چشم‌هایش نگاه کنید بلافاصله به شخصیتش پی می‌برید: یک دیوانهٔ سمپاتیک. اگر روزی روی نیمکت روانکاو دراز می‌کشید و روانکاوی می‌شد، دیگر نیازی نمی‌افتاد تا جامهٔ خفای را به تن کند“. به‌خصوص اما، بتمن، یک ”قهرمان تیم برتونی“ است، فردی غیرعادی و غیرمتعارف و اسیر شخصیت دوگانه‌اش. تنها کار می‌کند (از رابین خبری نیست)، هنوز به خدمت پلیس ـ که او را به‌جای یک بزهکار می‌گیرد ـ درنیامده، و در ”گاتم‌سیتی“ای بی‌زمان رشد می‌کند که نیمی حس و حال گوتیک و نیمی حس و حال فیلم‌های نوآر دههٔ ۱۹۴۰ را دارد. حتی جامه‌اش نیز تیره‌تر شده و از آبی به سیاه گرائیده و از لباسی چسبان به زره‌ای سفت و سخت تغییر شکل داده است. نتیجه این شد که با تکیه به یک بازاریابی غریب (محصولات جانبی‌اش + ترانه‌ٔ پرینس) و به کمک ”جک نیکلسون“ای که به سیم آخر زده، بتمن (۱۹۸۹) یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما شد و دیری نگذشت که تدارکات دنباله‌ای هم به راه افتاد. برتون ابتدا در پذیرش کارگردانی دومی مردد بود و کمپانی وارنر نیز مدتی این دست و آن دست کرد تا سرانجام دست او را در کارگردانی آزاد گذاشت. برتون در بازگشت بتمن (۱۹۹۲) به قوهٔ تخیل‌اش بال و پر داد و زن گربه‌ای (میشل فایفر) و پنگوئن (دنی دوویتو) را به قهرمانان اصلی فیلمش تبدیل کرد و به رغم برخی انتقادات، با بازگشت بهترین بتمن تاریخ سینما را ساخت. جوئل شوماکر نیز مانند قهرمان محبوبش بتمن، در سال ۱۹۳۹ به دنیا آمده و در بچگی پدرش را از دست داده است. کمپانی وارنر در سال ۱۹۹۵ برتون را کنار گذاشت و کارگردانی بتمن برای همیشه را به او سپرد. مایکل کیتون نیز که دستمزد بالائی می‌خواست کنار گذاشته شد و وَل کیلمر به جایش جامهٔ بتمن را به تن کرد.

سرازیری
جالب اینکه باب کین، خالق بتمن، وَل کیلمر را به بازیگرهای دیگر این نقش ترجیح می‌دهد چون به گفتهٔ شوماکر: ”اسرارآمیز، حساس و باهوش است“. شاید، ولی شوماکر پیچیدگی را از شخصیت داستان بتمن می‌گیرد و آن را در فضائی قلابی و بچگانه غوطه‌ور می‌کند. ”رابین“اش (کریس اودانل) بی‌بو و خاصیت است و ”بدمن‌“هایش (تامی‌لی جونز در نقش دوچهره و جیم‌ کری در نقش ریدلر) در خلاء دست و پا می‌زنند. از این فیلم بی‌قواره و بی‌اصالت چنان استقبالی شد که دست شوماکر را برای دنباله‌اش آزاد گذاشت. نتیجه، بتمن و رابین شد که در سال ۱۹۹۷ تیر خلاص را به مغز این محصول سینمائی شلیک کرد. شوماکر که در دام بی‌سلیقه‌گی‌های خودش افتاده بود، این بار شورترش هم کرد: علاوه بر رابین، ”بت گرل“ را هم وارد ماجرا کرد و نورپردازی اجق ـ وجق‌اش را شدیدتر نمود و بر اشارات دوپهلو و تو ذوق‌ زننده‌اش افزود. تقصیر را به گردن جرج کلونی انداختند که ظاهراً خودش هم نمی‌تواند در آن جامهٔ بتمنی چه کار می‌کند. شوارتزنگر در نقش میستر فریز خودش را مسخره کرد ولی در عوض میلیون‌ها دلار اسباب‌بازی فروخت؛ طوری که با وجود خشم طرفداران بتمن، کمپانی وارنر کارگردانی فیلمی دیگر را به او پیشنهاد کرد که او نیز عقل کرد و نپذیرفت. کمپانی برادران وارنر، بلاتکلیف مانده بود. رؤسایش آلن هورن و جف رابینف نمی‌دانستند با قهرمانی که در عرض ده سال ۳/۱میلیارد دلار به صندوق کمپانی سرازیر کرده، چه می‌کنند. بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ تلاش‌هائی می‌شود. دو فیلمنامه بر روی ”بتمن“ای تکیه می‌کنند که سن و سالی از او گذشته: یکی از آنها ”آینده‌نگرانه“ است و از انیمیشنی تلویزیونی به‌نام Batman Beyond الهام گرفته و در آن قهرمان ما، جانشینش تری مک‌گینیس را تربیت می‌کند؛ دیگری شوالیه ظلمات، کار فرانک میلر است که می‌گفتند قرار است کلینت ایستوود کارگردانی و در آن بازی نماید. دو پروژه‌ٔ دیگر به جوانی بتمن مربوط می‌شدند: یکی را می‌گفتند دارن آرنوفسکی (مرثیه‌ای بر یک رؤیا) براساس فیلمنامه‌ای از فرانک میلر (و ملهم از کتاب گرافیکی‌اش بتمن: سال یک) می‌سازد؛ و دیگری تحت عنوان بتمن علیه سوپرمن ـ با فیلنامه‌ای از آندرو کوین واکر (هفت) و آکیواگلدزمن (بتمن و رابین) ـ به این دو محصول سینمائی اجازه می‌داد تا دوباره روی پرده جان بگیرند. ولی وارنر در این فاصله، برای دست گرمی هم که شده، زن گربه‌ای را وارد بازار کرد که در واقع رقیب بتمن است. با یک هالی بری مسخره و کارگردانی فرانسوی به‌نام پیتوف ـ که حتی هم‌ولایتی‌هایش نیز غیرقابل تحملش می‌دانند ـ زن گربه‌ای توهینی بود به شخصیتی که میشل فایفر در بازگشت بتمن جاودانه‌اش کرده بود. حالا دیگر همه اطمینان پیدا کرده بودند که بتمن، دچار نفرتی ـ چیزی شده است.

بازگشت به سرچشمه
کریستوفر نولان، سازندهٔ بی‌خوابی و یادگاری، بتمن می‌آغازد را فیلمی می‌بیند که در واقعیت بیتوته کرده و روانشناسیِ شخصیتِ بتمن را مدنظر دارد و ماجراهایش در حال و هوائی نزدیک به فیلم‌های پلیسی دههٔ ۱۹۷۰ می‌گذرد: ”بتمن را باید همان‌طوری نشان داد که ساکنان گاتم‌سیتی می‌بینندش: چهره‌ای خارق‌العاده در دنیائی معمولی“. در اوج حیرت همگان، کمپانی وارنر کارگردانی پنجمین بتمن را به او می‌سپرد. نولان نیز دیوید گویر، نویسندهٔ فیلنامهٔ بلید و از طرفداران سرسخت داستان‌های مصور تماس گرفت تا فیلمنامه را بنویسد. بتمن می‌آغازد، مسیر شکل گرفتن شخصیت بتمن را دنبال می‌کند: از آموزش دیدنش نزد سازمان‌های زیرزمینی تا بازگشتش به گاتم‌سیتی و مبارزه‌اش علیه شرّ. ولی چطور شده که پس از ۸ سال این دست و آن دست کردن، وارنر ۱۵۰ میلیون دلار در اختیار کارگردانی جوان گذاشته که مقادیری روشنفکر می‌زند و تا به حال فیلم پرفروشی هم نساخته؟ پاسخ ساده است: پس از شکست تجاری بتمن و رابین و زن گربه‌ای (۴۰ میلیون دلار در آمریکا) ـ که از طرف طرفداران این کامیک نوعی بی‌حرمتی به بتمن و شخصیت‌های فرعی‌اش تلقی شد ـ استودیوی وارنر پی برد که نباید به بتمن صرفاً به‌عنوان یک ماشین پولسازی نگاه کرد. موفقیت عظیم مرد عنکبوتی که به زعم کمپانی‌ها توسط ”کودکی“ ساخته شده که حرمت قهرمانش را نگه داشته، این را ثابت کرد: قهرمان‌های کلاسیک را باید جدی گرفت و کیفیت کار را در اولویت قرار داد. کاری که نولان و گویر انجام دادند: بلافاصله پس از پایان فیلمنامه، آن را از طریق اینترنت در دسترس مردم قرار دادند و طرفداران بتمن به شدت از آن استقبال کردند. همین‌طور، انتخاب کریستین بیل را در نقش اصلی.

  دانشمندان ردپایی از منشا بیماری مرگبار ابولا پیدا كرده اند. بیماری ابولا گاه به گاه به طور مرگ باری در میان انسان ها و میمون ها در آفریقا شایع می شود.
 دانشمندان ردپایی از منشا بیماری مرگبار ابولا پیدا كرده اند. بیماری ابولا گاه به گاه به طور مرگ باری در میان انسان ها و میمون ها در آفریقا شایع می شود. این ویروس با ایجاد تب شدید و خونریزی بیمار را از پا درمی آورد و خیلی سریع گسترش می یابد. نام ابولا از نام رودخانه ابولا در كنگو، اولین محل مشاهده و گسترش بیماری می آید. در سال ۱۹۷۶ ابولا حدود سیصد نفر را مبتلا كرد و با شیوع آن از هر ۱۰ نفر مبتلا به بیماری ۹ نفر مردند. بار دیگر در سال ۱۹۹۵ ابولا شایع شد و این بار ۸۰ درصد مبتلایان كشته شدند.گویا این ویروس وقتی كه فعال نیست در بدن خفاش میوه خوار زندگی می كند. قبل از این كسی نمی دانست كه ویروس ابولا بقیه اوقات را در كجا می گذراند. اریك لروی و همكارانش از مركز بین المللی تحقیقات پزشكی در گابن ردپای این ویروس را در سه گونه از خفاش های میوه خوار پیدا كرده اند.تحقیقات قبلی برای آزمایش حیوانات به خصوص خفاش ها در مناطق شیوع بیماری بی نتیجه بود. اما این بار لروی و همكارانش موفق شدند، زیرا این بار از خفاش هایی در كنار جسد میمو ن های كشته شده بر اثر ابولا نمونه برداری كردند. آن ها بیش از ۱۰۰۰ جانور را در مناطق شیوع بیماری آزمایش كردند. تحقیقات همچنین نشان دهنده قطعات ژن های ویروسی و آنتی بادی های ابولا به جای ویروس كامل بود. خفاش هایی كه قطعاتی از ویروس در بدنشان بود، آنتی بادی نداشتند و آن هایی كه آنتی بادی داشتند قطعه های ویروس در بدنشان پیدا نمی شد. نسبت تكه ویروس به آنتی بادی در خفاش ها بعد از شیوع بیماری افزایش می یابد. این می تواند به معنای آن باشد كه ویروس پس از فعالیت اش در انسان و میمون به جمعیت خفاش ها منتقل شده است. اگر این طور باشد این فرض تقویت می شود كه ابولا ساكن یك منطقه نیست و با موج حركت خفاش ها منتقل می شود. برای تأیید این فرض تیم لروی به دنبال خفاش های خارج از مناطق شیوع بیماری هستند.

بزاق خفاش می‌‏تواند به درمان افراد

سكته‌‏ای كمك كند.

    بر طبق نتايج يك تحقيق كوچك، داروى آزمايشى ضد لخته خون كه از بزاق دهان خفاش‌‏هاى خون آشام بدست آمده است، در صورتى كه حداكثر ۹ ساعت پس از بروز سكته، به بيمار تزريق شود؛ جريان خون به مغز را افزايش مى‌‏دهد.دكتر آنتونى فرني، در اوهايو، اظهار داشت: ميزان جريان خون در بيماران سكته‌‏اى كه "دسماتپلاس", داروى جديد, را دريافت مى‌‏كردند، ۳/۵۳ درصد بود در حالى كه اين ميزان در ديگر بيماران ۵/۳۷ درصد بود.تحقيق وي، بر روى ۳۷ سكته انجام شده بود، از اين ۳۷ نفر ۸ نفر داروهاى ديگر, ۱۴ نفر دوز پايين "دسماتپلاس" و ۱۵ نفر دوز بالاى "دسماتپلاس" را دريافت مى‌‏كردند. پس از ۹۰ روز، ۹ نفر يعنى ۶۰ درصد از گروه دوز بالا, ۴ نفر يعنى ۶/۲۸ درصد از گروه دوز پايين و ۲ نفر يعنى ۲۵ درصد از گروه داروهاى ديگر بهبود يافته بودند.

از كودكی ذهنمان معطوف به مسائلی در مورد چگونگی زندگی جانوران مختلف بوده است ولی هیچ وقت به طور علمی به تحقیق و جستجو درباره روندزندگی اینگونه جانوران نپرداخته ایم.
خفاش ها تنها پستانداران بالداری هستند كه قادر به پرواز هستند. نام علمی این جانور «chiroptera» به معنی «دست های بال مانند» است.بال های خفاش دارای قابلیت ارتجاعی بوده كه به گونه ای متفاوت از دیگر پرندگان ساخته شده است.این جانور همانند دیگر پستانداران برای بقای نسلش بچه به دنیا می آورد و دارای مو و دندان است.
بیشتر خفاش ها از حشرات و بی مهرگان تغذیه می كنند كه حجم تغذیه آنها بین ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ حشره در تاریكی شب است.
خفاش ها از نظر خصوصیات رفتاری جانوری بی آزار و كمرو است تا جایی كه دانشمندان رفتار خفاش ها را به موش های بالدار تشبیه می كنند.
● خفاش ها را می توان به ۲ گروه طبقه بندی كرد: خفاش های حشره خوار كه در شب به شكار می پردازند و خفاش های میوه خوار كه اول صبح و اوایل غروب از میوه هاتغذیه می كنند.
بسیاری از مردم فكر می كنند كه خفاش ها دارای چشم های تیزبینی هستند كه می توانند در تاریكی هوا اطرافشان را ببینند.
اما امروزه جانورشناسان معتقدند كه قدرت جهت یابی خفاش ها ارتباطی به چشم های این جانوران ندارد بلكه به گوش ها و اندام های صوتی این جانور مرتبط است.در سال ۱۹۲۰ میلادی یكی از دانشمندان بعداز انجام آزمایش های گوناگون، اعلام كرد كه خفاش ها پیام هایی را در محیط می فرستند كه گوش انسان قادر به شنیدن این اصوات نیست كه آن را علایم «ماورای صوت» می نامند.خفاش ها به وسیله صداهایی كه از خود درمی آورند مسیر پروازشان را در یك شبكه سیمی شكل در تاریكی شب مشخص می كنند كه می توان این علایم صوتی را پژواك یا انعكاس صدا نامید؛ كه مناسب برای جهت یابی این جانوران در تاریكی شب است.

خفاشها عقلب حشره میخورند ولی اگه بتوانند موش هم میگیرند

این خفاش خیلی خوش شانس بوره که تونسته یک موش گیر بیاره

خفاش خون آشام اگرچه با اسلاف باستاني اش (دراكولا) هم نام است، اما قاتل انسان به شمار نمي رود! اين جانور بدون سروصدا خود را به قرباني اش كه معمولاً حيوانات وحشي يا خانگي هستند، مي چسباند و با نيش برنده اش كه بي شباهت به چاقو نيست، برشي كم عمق ايجاد مي كند و سپس خوني را كه از محل بريدگي بيرون مي زند با زبان مي ليسد. در بزاق دهان اين حيوان ماده اي شيميايي وجود دارد كه تا رفع عطش جانور مانع انعقاد خون مي شود. براي اشباع اين جانور تقريباً سي سانتي متر مكعب خون لازم است. انسان نيز گاهي مورد حمله خون آشام قرار مي گيرد، في المثل هنگامي كه با بدن لخت در خواب باشد. اما تاكنون هيچ انسان سالمي در اثر نيش خون آشام جان خود را از دست نداده است. تنها مواردي كه به مرگ منجر شده در مورد كساني بوده است كه مبتلا به بيماري هاري بوده اند. خفاش ها چگونه آموخته اند كه جز خون چيزي نخورند؟ پاسخ اين سؤال را كسي به درستي نمي داند ولي مي توان گفت كه ساختمان بدني آنها كاملاً اختصاصي است. كليه هاي جانور از كارآيي فوق العاده اي برخوردار است و جانور نمي تواند براي تغذيه چيزي همتاي خون بيابد!

یه سری عکس از خفاش

( لینک گزاشتم وبلاگ سنگین نشه با ۱ کلیک باز میشه )

خفاشها تو بچگی خیلی زشتند

خفاشها عاشقه اویزان شدنن

خفاشها عاشق ماه هستند

خفاشها زود قهر میکنند و ناراحت میشوند

بعضی هاشون عجیبند

بعضی ها شون عجیب و ترسناک 

بعضی دیگه ساده و کوچولو

خیلی هاشون میوه خوارند و بی ازار

بعضی هاشون دختر بازند

بعضی خیلی کوچیک یعنی ۲ سانتیمتر

پس بهتره ناراحتشون نکنیم چون اونها هم دل دارند

خفاش

خُفاش یا شبکور تنها پستاندارانی است که بال دارد و قادر به پرواز است. خفاش از راسته خفاشان (Chiroptera) است و این نام به معنی "دست‌های بال مانند" است. بال‌های خفاش با بال‌های بقیه پرندگان متفاوت است و به گونه دیگری ساخته شده، اما در عوض پوست بالهای خفاش جنسی شبیه چرم دارد و دارای خاصیت ارتجاعی است که باعث می‌شود بالهایش در طول استخوان‌هایی که دست‌ها و انگشتان خفاش را حرکت می‌‌دهند کشیده شود. به شکل مقابل نگاه کنید و ببینید که چگونه بال‌ها مرتب و ماهرانه اطراف بدن خفاش پیچیده شده اند.

دو گروه خفاش وجود دارد. گروه بزرگ‌تر، خفاشهای حشره خوار، شبها غذای خود را شکار می‌‌کنند. گروه دوم خفاشهای میوه خوار هستند که برای پیدا کردن میوه و شیره درختانی که از آنها استفاده می‌‌کنند، بینایی و بویایی خود را به کار می‌‌برد. خفاشهای میوه خوار اول صبح و تنگ غروب از میوه‌ها تغذیه می‌‌کنند. خفاشها جانوران اجتماعی هستند. آنها به طور گروهی و در گروه‌های بزرگ در غارها یا روی درختان، شب را بیتوته می‌‌کنند. خفاشها تنها پستاندارانی هستند که قادرند پرواز کنند.

کوچک‌ترین خفاش و یکی از کوچک‌ترین پستانداران، خفاش پوزه‌خوکی کیتی تایلند می‌‌باشد. طول قد این خفاش 5/2 سانت (1 اینچ) است که مساوی قد زنبوراست و وزن این خفاش 2 گرم (100/ اونس) می‌‌باشد.

خفاشهای که در شب پرواز می‌‌کنند، مسیر و محل دقیق طعمه خود را بوسلیه فرستادن امواج صوتی و دریافت بازتاب آن، پیدا می‌‌کنند. سیستم ردیابی که در کشتیها برای پیدا کردن محل زیر دریایی دشمن به کار می‌‌رود،شبیه به ردیابی خفاش است. خفاشها امواج صوتی در مسیر خود به چیزی برخورد می‌‌کند به سمت فرستنده امواج (خفاش) بازمی گردد و در آن موقع خفاش می‌‌تواند یک تصویر صوتی از مانع روبرو و محیط اطراف خود رسم کندو محیط اطراف را به خوبی ببیند. با استفاده از سیستم فوق خفاشها می‌‌توانند اجسام متحرک مثل حشرات و اجسام بی حرکت مثل درخت را تشخیص دهد.

گونه‌ها

در حدود 1000 گونه از خفاشها وجود دارد. خفاشها در تمام نقاط جهان به استثناء قطبهای جنوب و شمال، یافت می‌‌شوند این دو گونه اختلاف و تنوع بین انواع خفاشها را نشان می‌‌دهند.

نمونه:

خفاش دابنتن

خفاش میوه‌خوار مصری

خفاش خون‌آشام

روباه پرنده

مسیریابی خفاش‌ها

تقریباً هیچ چیز نمی‌تواند از دید خفاشها فرار کند. گوشهای بزرگ آنها می‌‌تواند علایمی را که منعکس می‌شود بخوبی جذب کند. خفاشها حتی می‌‌توانند اشیایی را که به نازکی مو هستند، تشخیص دهند. فناوری هیچ هواپیمای بی سرو صدایی نمی‌تواند به پیچیدگی خفاشها باشد.

آنها شبها سریع و آهسته پایین می‌‌آیند، با چشمانشان حشرات خوابیده را در جای خود پیدا می‌کنند و با گوشهای بزرگشان می‌‌توانند حتی صدای بهم خوردن آرواره‌های یک لارو پروانه را بشنوند.

این حیوانات در تاریکترین شبها حواس خود را فعال می‌‌کنند. صدای خفاش از طریق بینی با بسامد بالا و شدت کم توسط انقباض ماهیچه‌های حلق ایجاد می‌شود. بعد از این که امواج صدا با صید برخورد کرد، بازتاب پیدا می‌‌کند. این بازتابش توسط گوشهای خفاش گرفته می‌شود. تنها در امریکای شمالی 44 نوع خفاش وجود دارد که بسیاری از جانورشناسان تاکید بر منفعت این پستانداران از زندگی بشر دارند، زیرا آنها به مقدار زیادی از حشرات موذی تغذیه می‌‌کنند، حشراتی که هر سال میلیاردها دلار به کشاورزان و جنگلبانان ضرر می‌‌رسانند.

خفاشها همچنین در گرده‌افشانی گیاهان شرکت می‌کنند و باعث پخش و انتشار بذرها می‌‌شوند. بخصوص این نقش مهم آنها در جنگلهای بارانی بین گیاهان گوناگون وحشی مانند موز، انبه، بادام هندی، خرما و انجیر کاملاً مشهود است.

یک نوع کاکتوس که مکزیکی‌ها از آن نوشابه تهیه می‌‌کنند، به طور طبیعی تنها یک بذر از 3000 بذر خود را آزاد می‌‌کند و اگر نقش مهم خفاشها در این میان نبود، این گونه گیاهی به سمت انقراض پیش می‌‌رفت.

فضولات دفع شده از خفاشها نیز در تنظیم زیستبوم (اکوسیستم) نقش بسیار مهمی دارند؛ چون این مواد شامل باکتری‌هایی هستند که می‌‌توانند مواد سمی را از زباله‌ها و شوینده‌ها جدا کنند.

از جنبه پزشکی هم می‌‌توان گفت ؛ خفاشها خیلی دقیق خود را تمیز می‌کنند و یکی از تمیزترین حیوانات بوده و در برابر بیماریهای گوناگون پایدار هستند. ضمن این که پادزیست تولید می‌کنند و از مواد ضدانعقاد خون که در بزاق گونه‌های خون آشام وجود دارد، می‌‌توان برای درمان بیماری‌های قلبی استفاده کرد. یک جانورشناس امریکایی در سال 1968 پژوهش و بررسی خود را روی خفاشها آغاز کرد و کوشید باور مردم را نسبت به خفاشها تغییر دهد.

به پای هزاران خفاش بند مخصوص زد و مهاجرت آنها را بررسی کرد. کشاورزان امریکایی بتازگی متوجه مفیدبودن خفاشها در نزدیکی مزرعه خودشان شده اند. هر خفاش به تنهایی می‌‌تواند 600 پشه را در یک ساعت شکار کند و گروه‌های بزرگ این جاندار قادر هستند تا میلیونها حشره را در طول شبانه روز بخورند. این حشرات شامل تعداد بیشماری از سوسک ها، پروانه‌ها و موریانه‌ها می‌‌شوند که زیان‌های هنگفتی به اقتصاد هر کشور می‌‌زنند و به علاوه پشه‌های موجود در منازل را نیز از بین می‌‌برند. یک دسته 150 تایی خفاش بزرگ قهوه‌ای می‌‌توانند سوسک‌های خیار را در طول تابستان در سطح کشتزار از بین ببرند و در نتیجه از رشد 18 میلیون لاروی که به ریشه‌ها صدمه می‌‌زنند جلوگیری کنند.

این آفت به تنهایی یک میلیارد دلار در سال به کشاورزان امریکایی خسارت می‌‌زند. باتأسیس بی.سی.آی «حفاظت بین المللی از خفاشها» و اعلام منافع آنها از سال 1982 تصورات مردم نسبت به خفاشها تغییر کرده و بهبود یافته است. بسیاری از افسانه‌ها در مورد کور بودن خفاشها و یا هار و دیوانه بودن آنها اغراق آمیز هستند.

آنها تنها برای دفاع از خود ممکن است مانند هر حیوان وحشی دیگری گاز بگیرند و این حیوان را فقط افراد خیلی ماهر می‌‌توانند صید کنند و از آنجا که آگاهی پژوهشگران درباره خفاشها زیاد شده و طبیعت استفاده زیادی از آنها می‌‌برد، این امر باعث حفاظت از آنها شده است.

امروزه مردم امریکا گونه‌های مختلفی از گونه‌های خفاشها را در غارها و معادن متروکه نگهداری می‌‌کنند. خفاشها بسیار حساس هستند و با کوچک‌ترین اذیت و آزاری از بین می‌‌روند. بیشتر خفاشها غارها را برای خواب زمستانی خود از شهریور تا اردیبهشت انتخاب می‌‌کنند.

بسیاری از آنها بچه‌های خود را در طول تابستان در همین مکانها بزرگ می‌‌کنند. تولیدمثل خفاشها در مقایسه با پستانداران کوچک دیگر بسیار کمتر است، بیشتر ماده‌ها فقط یک بار در سال یک بچه به دنیا می‌‌آورند.

در زمستان حتی کاوشگران بی آزار هم باعث بیدار شدن آنها از خواب زمستانی می‌‌شوند و هر دفعه که آنها از خواب بیدار شوند چربی ذخیره شده در عرض 2 ماه خود را از دست می‌‌دهند.

بنابراین ممکن است تا بهار دوام نیاورند. هنگام شیر دادن، مادرها و نوزادان دور هم جمع می‌‌شوند و با تشکیل گروه بزرگی، هوای غار را با حرارت بدنشان گرم می‌‌کنند. متاسفانه فضای حیاتی خفاشها کاهش پیدا کرده است و آنها مجبور شده‌اند از پناهگاه طبیعی خود به فضاهای مصنوعی دیگر رانده شوند.

در حدود 10 درصد معادن موجود در غرب امریکا گروههای مهم خفاشها زندگی می‌کنند و برای معادنی که در شمال و شرق این کشور هستند این مقادیر به مراتب بیشتر است. حفاظت از خفاشها اغلب ساده تر و کم خرج تر از حفاظت از دیگر حیوانات است. خفاشها نیاز به توجه خاص دارند که البته تأمین این نیاز آنها خیلی سخت است، طبق مطالعات انجام شده توسط دانشگاه شیکاگو، دولت حدود 5میلیون دلار برای حفاظت از یک پلنگ در فلوریدا، 184 هزار دلار برای خرس و بیشتر از 1/5 میلیون دلار برای کرکس کالیفرنیایی خرج می‌‌کند و این در حالی است که در مورد خفاش خاکستری که در حال انقراض است این بودجه کمتر از 3دلار بوده است. اما با توجه به ارزش بومشناختی و اقتصادی این پستاندار، منبع سرمایه گذاری خوبی برای امور کشاورزی خواهد بود. مردم شهر 13000 نفری آستین تگزاس که در دهه گذشته از خفاشها ترس داشتند اکنون از اعضای پروپا قرص انجمن بی.سی.آی شده‌اند و بتازگی غار براکن که در فاصله 60مایلی این شهر است را خریداری کرده‌اند تا بتوانند از 20 میلیون خفاش دم آزاد مکزیک که بزرگ‌ترین کلونی خفاشها هستند، محافظت کنند.

این خفاشها 250 تن حشره را در هر شب می‌‌خورند. ضمنا کشاورزان با ساختن آشیانه خفاش در کشتزارها توانسته‌اند احتیاج خود را نسبت به حشره کش‌ها کم کنند. زمانی محصولات ذرت توسط کرمهای ذرت آفت زده می‌‌شدند که حدود یک الی 4 لارو پروانه در هر خوشه بود؛ اما در چند سال اخیر وجود کلونی‌های خفاشها آفت در کشتزارهای ذرت را بسیار کم کرده است.

این کلونی‌ها یکی از عوامل مهم جذب گردشگر در این منطقه به شمار می‌‌آید. پرواز گروه گروه خفاشها در تاریکی مایه شادی مردم که در رستوران‌ها جمع شده و منتظر تماشای پرواز خفاشها هستند می‌شود.

گروه‌های پژوهشی ویژه‌ای هم وجود دارند تا به وسیله دستگاه‌های مختلف بتوانند صدا و امواج خفاشها را دریافت کنند. وقتی این دستگاه‌ها علامت می‌‌دهند، تماشاچیان با دقت به آسمان نگاه می‌‌کنند، چون می‌‌دانند خفاشها به پرواز درآمده اند.

تولید مثل و زیستگاه

همانند بقیه پستانداران، خفاش‌ها نیز دندان و مو دارند و برای ادامه زندگی نسل شان بچه می‌‌زایند. هنگامی که یک خفاش ماده آماده به دنیا آوردن نوزاد است، موقعیت و حالت قرار گرفتنش را طوری تنظیم می‌‌کندکه بتواند به طور عمودی از سرش آویزان بماند، به این منظور که درست در لحظه تولد، بچه اش را با دم خود بگیرد.

بچه خفاش توسط مادرش برای مدتی طولانی پرستاری و مراقبت می‌شود. خفاش‌های مادر، بچه هایشان را نزدیک خود نگه می‌‌دارند و برای گرم نگه داشتن و حفاظت از بچه هایشان بالهای خود را به دور آنها می‌‌پیچند.

در شب، یک نوزاد خفاش، برای یافتن غذا به موهای تن مادرش می‌‌چسبد و همراه او می‌‌رود. وقتی که وزن بچه خفاش سنگین شود، مادر به تنهایی برای یافتن غذا می‌‌رود و آن را را برای بچه به لانه می‌‌آورد. این روش ادامه پیدا می‌‌کند تا زمانی که خفاش جوان چهار هفته از تولدش بگذرد و خودش بتواند شروع به شکار کند و به همراه مادر برای یافتن غذا به بیرون از محل زندگی بروند.

خفاش‌ها در آب و هوای سرد ممکن است در بهار و پاییز کوچ کنند، سرپناهی را در غارها پیدا کرده و به خواب زمستانی بروند. در پاییز، وزن خفاش‌ها زیاد می‌شود و لایه‌ای از چربی به بدنشان اضافه می‌شود. اگر خفاشی قبل از رسیدن بهار و گرم شدن هوا از خواب زمستانی بیدار شود، به احتمال خیلی زیاد از گرسنگی خواهد مرد. می‌‌دانید چرا؟

به این دلیل که سوخت و ساز بدن خفاش‌ها به گونه ایست که وقتی بیدار هستند بسیار سریع ذخیره غذایی شان مصرف شده و به پایان می‌‌رسد.

تغذیه

75% از خفاش‌ها از حشرات و بی مهرگان دیگر تغذیه می‌‌کنند. تعداد پشه‌ها و دیگر حشراتی که روزانه خفاش‌ها می‌‌خورند باور نکردنی است. یک خفاش می‌‌تواند هر شب بین 1000 تا 3000 حشره را بخورد!

در نواحی گرمسیری، تنها تعداد کمی از خفاش‌ها موفق به خوردن قورباغه، ماهی یا پرنده‌ای کوچک به عنوان غذا می‌‌شوند. بقیه خفاش‌ها شهد گلها را می‌‌نوشند، گرده گلها را می‌‌خورند و یا از میوه‌ها تغذیه می‌‌کنند. در نواحی گرم و مرطوب مرکزی و جنوبی آمریکا، نوعی خفاش خون آشام منفور وجود دارد که از خون پستانداران و پرندگان تغذیه می‌‌کند. اما فراموش نکنید، فقط یک نوع از خفاش‌ها این گونه هستند.

خفاش‌ها عملا حیوانات بی آزار و کمرویی هستند. تا جایی که دانشمندی رفتار خفاش‌ها را به "موش‌های بزرگ بالدار" تشبیه کرده است.

اصولآ پرندگان بعد از پرواز در جایی فرود می‌‌آیند، در حالیکه خفاش‌ها به جایی آویزان می‌‌شوند. هنگام استراحت پرندگان بالهایشان را جمع می‌‌کنند، اما خفاش‌ها بالهایشان را به دور بدنشان می‌‌پیچند.